We kennen Play it Loud vooral van ZFM Play it Loud, het wekelijkse radio programma van Marcel, waarin Nederlandse metalbands een platform vinden. We zijn Marcel al vaker tegen gekomen bij live events, en vinden het super tof wat hij doet. En nu hij naast radio maken ook het opzetten van metal events heeft opgepakt, werd het natuurlijk hoog tijd dat we een keer langs gingen. Dat we stiekem heel graag ook gewoon Officium Triste een keer live wilde zien, was mooi meegenomen 😅. Daarnaast was vanavond ook een bijzonder avond voor Sordid Empire; deze band presenteerde vandaag hun album Rise from Ruins op het podium, én had als verassing een nieuwe toevoeging voor hun live-band; Thomas (Dark Matter Annihilation, Stilte) op toetsen! Dat beloofd een feestje te worden.
Check de rest van de foto's in de gallery (klik hier).
En kijk terug op onze socials voor clipjes van de avond!
De avond start met Prophets of Twaites. Of tenmiste, avond; er spelen vijf band en aangezien de meeste bands van ver komen (en hun fans mogelijk ook) is de avond ook weer op tijd afgelopen. We beginnen dus vroeg, en de eerste band kickt off om 16:30. Prophets of Thwaites is een bijzondere band, niet alleen door het stemgeluid en gitaarspel van frontvrouw Esma; hun muziek is met recht een combinatie van stijlen. En in een tijd waar steeds meer bands gebruik maken van backing tracks en in-ear systemen, speelt deze band alles live. Om de overgangen tussen de nummers op te vangen wordt gebruik gemaakt van een looper, de voice overs worden live door de drummer via een bijzonder microfoon de zaal in geslingerd, en het geheel wordt versterkt met duistere visuals op de achtergrond. De soundscapes en intens galm over de vocals zorgen ervoor dat de muziek vooral een beleving is. Dat die beleving niet alleen zacht en emotioneel hoeft te zijn blijkt als de band een van hun nieuwere nummers speelt, en we ons laten verassen door een black-metal inspired blastbeat riff. Het geluid is verassend goed, en vergeleken met de laatste keer dat ik de band zag staat de band veel vrijer en zelfverzekerder op het podium. De band heeft inmiddels een nieuwe bassist en is hard bezig met een album - wie weet horen we begin volgend jaar meer van de Prophets.
Ook OLTAS heeft vandaag een nieuwe bandlid meegenomen. Tijdens het interview met de band wat we eerder dit jaar online gooiden kwam al naar voren dat dit geen gemakkelijke zoektocht was, maar inmiddels is de positie gevuld. Dit was meteen het debuut optreden, en hoewel ook duidelijk was dat de combinatie nog vers is, zijn we oprecht verrast door de accenten op de cymbals die nu een extra dimensie aan de nummers geven. Waar het eigen sausje van de drummer naar voren komt blijkt dat hier nog een hoop interessants uit naar voren kan komen. De band speelt naast hun bekende werk ook de nieuwe track 'Silhouette' die over een paar weken uit gaat komen. Verwacht iets meer deathmetal invloed van gitarist Feike, alhoewel het nummer halverwege terugkeert naar de trage emotionele doom die we kennen van de band. Omdat Propeths iets later begon om mensen nog de kans te geven binnen te komen, en OLTAS technical issues had met de monitor speakers, zijn we inmiddels van het ruime tijdschema wel een half uur uitgelopen.
Sad Whisperings is misschien nog wel meer dan OLTAS een doorgewinterde band met ervaring - en dat blijkt elke keer als we ze op het podium zien. Helaas ook hier technical issues - maar als die eenmaal verholpen zijn, starten we met een van de tracks waarmee ik de band leerde kennen, Vale of Tears. Altijd fijn om bekende nummers in een setlist te horen - en dat zijn er gelukkig nog wel meer, want ook mijn favoriet Shadow Work komt voorbij, net als natuurlijk Strategy of Tension. Dat ik The Hermit vanaf Shadow Work niet goed geluisterd heb blijkt als de band de track Mystique speelt, waarvan ik in mijn notities opschrijf dat het een nieuwe track is omdat ik hem niet ken, en ik onder de indruk ben van de impressive tapping riff die Alexander moeiteloos speelt. Nieuw was ie niet echt meer dus, impressive wel. Tijd om The Hermit nog maar eens te luisteren.
Omdat we inmiddels bijna een uur achterlopen op de strakke planning, en het óók het album release feestje van Sordid Empire is, zijn de mannen van Officium Triste zo lief om hun timeslot om te wisselen, zodat Sordid Empire in ieder geval nog publiek heeft tijdens hun set (omdat mensen met die met het OV zijn anders meer dan de helft zouden missen). Dat bewijst maar weer eens dat we allemaal één grote familie zijn in de Nederlandse Metalscene. Als headliner is dit wel dle band waar de meeste mensen voor zijn komen opdraven - het staat nu wél vol voor het podium, en mensen zijn zichtbaar aan het genieten. Wat ik zo mooi vind aan Officium Triste ten opzichte van heel veel andere doom bands is dat hun muziek vooral heel hoopvol klinkt. De toevoeging van majeur akkoorden maakt dat er licht aan het einde van de tunnel is - doom als emotionele muziek is eigenlijk al een soort therapie, maar Officium Triste doet dat bijzonder effectief. Wat ik dan wel weer heel grappig vind, en dat weet je dus ook alleen maar als je een band vaker live ziet, is dat de vocalist Pim enorm droge humor heeft. Met opmerkingen als 'de dagen worden weer korter, niet dat het ineens minder dan 24 uur wordt natuurlijk' breekt ook de tension, en maar goed ook, want ik sta Morose met mijn ogen dicht te luisteren omdat de tranen anders over mn wangen lopen omdat het zo mooi is. Helaas voor Officium Triste blijven de technische issues aanhouden. Ook hier begint de set later omdat de monitoren niet (goed) werken, maar de al ingekortte set wordt nog verder ingekort, omdat een van de gitaren helemaal niets meer doet. Jammer maar helaas, niets aan te doen, gelukkig staat de band op 8 november op Dutch Doom Days in Baroeg, dus is er nog een kans om de band live te zien.
Tot slot dan de beurt aan Sordid Empire, die qua geluid geen technical issues heeft omdat ze met eigen in-ear monitoren spelen. Helaas wel technische issues in hun backdrop. Frontman Remco geeft aan dat de album art van Rise from Ruins, maar dan in vlammen, als backdrop had moeten verschijnen. De geluidsman springt hier handig op in, door eerst met tekst vuuuuuuuuurrrrrrrr op de backdrop te laten verschijnen en later een video van vlammen erin te knallen. Je moet wat, en we kunnen er allemaal om lachen. Waar Officium Triste vooral atmosferische melodische doom speelt, maakt Sordid Empire ook uitstapjes naar andere genres; zo horen we in de Orb of Night behoorlijke wat gothic invloeden, en horen we in Black Endless Nothingness ook wat black invloeden voorbij komen. Dat Remco moeiteloos tussen harshvocals, cleans en zware grunts switched voegt alleen maar toe aan die diversiteit.
Sordid Empire speelt hun plaat Rise from Ruins bijna integraal (op twee nummers na) en vanaf de eerste track tot het einde staat de show als een huis. Rise from Ruins is een persoonlijk album, wat gaat over persoonlijke issues die de band heeft meegemaakt. Victory Will Be Mine is wat dat betreft ook echt een hoopvolle track. Remco vertelt dat hij mensen heeft gevraagd mee te schreeuwen op deze track, omdat iedereen wel shit in zn leven meemaakt of mee heeft gemaakt. We schreeuwen met z'n allen Victory Will be Mine mee en volgen de emotionele rollercoaster van Sordid Empire tot The Final Goodbye - de track die gaat over het verlies van een dierbare en de vraag of je alles wel hebt gezegd wat je wilde zeggen. Duidelijk is dat Sordid Empire hier op het podium in ieder geval alles kwijt kan en alle emotie eruit kan gooien . Ook zeker in positieve zin, want ik zie de hele avond bij iedereen een grote glimlach op hun gezicht; de band is zichtbaar blij om dit moment hier te kunnen delen. Ook Sordid Empire staat op Dutch Doom Days in Baroeg - mocht je in de buurt zijn ga het zeker checken!
We spraken Marcel ook nog tijdens zijn event over Play it Loud Fest - stay tuned, want dat gesprek komt later online. De volgende events staan echter al gepland, dus volg Marcel en Play it Loud op Facebook, en tot de volgende!
