Begonnen vanuit een studio project, met wat mysterie over welke mensen er achter het project zaten, sprong Maanvlinder in 2024 ineens naar voren als bijzondere nieuwe band in de Nederlandse scene. De Nederlandse metalscene staat buiten de grenzen nog steeds bekend om goede symphonische metal en goede vocalisten, maar de laatste paar jaar zijn er weinig symphonische metalbands die het verder weten te schoppen dan een lokaal underground showtje. Daar kan Maanvlinder wel eens verandering in gaan brengen. Op 9 oktober was het na wat single releases en vervolgens teasers op social media, tijd om officieel kennis te maken met de band. Voor hun allereerste liveoptreden als band, namen ze de bands Elithium en Pacemaker mee om de avond compleet te maken. Wij volgen Maanvlinder al sinds het begin, en waren hier natuurlijk bij!
Check een deel van de foto's onder de post. De rest van de foto's vind je HIER in de gallerij.
Elithium
De avond opent met de symphonische band Elithium. Deze band stond een week eerder nog op het podium in Hoofddorp voor een uitverkochte zaal, en weet ook hier in Breda indruk te maken. Elithium combineert symphonische elementen met af en toe wat folky en progressieve elementen. De muziek staat technisch als een huis, en de sterke vocalen maken het plaatje compleet. Dat een band vocal harmonies op het podium ook live ten gehore brengt, daar worden we natuurlijk altijd blij van. Het probleem van een toetsenist die ook vocalen doet is echter wel dat het lastig is om te bewegen en interactie te zoeken met het publiek, en het begin van de set voelt dan ook een beetje statisch. Met uitzondering van de bassist though, die er vanaf het begin een show van maakt en daarbij gedurende de set ook zijn overige bandleden probeert te betrekken; met succes. Zelfs de toetsenist kan niet aan een glimlach ontkomen en weet een paar headbang stukken tussen zijn partijen te proppen. Maar het focuspunt van deze band is en blijft toch wel frontvrouw Yvette, die de muziek naast vocalen ook van synthesizers en thinwhistles voorziet. De band maakt gebruik van backingtracks, maar door deze extra toevoegingen komt het epische geheel aan muziek live wel net iets beter over. In een lange set van 11 nummers, waarvan ongeveer de helft van hun laatste album Strangers Parade komt, zet Elithium een gevarieerde show neer die van het folky Fools Gold en The Cause via het meer progressieve Strangers Parade opbouwt naar epische afsluiting van Through My Hands. En dit is ook weer zo'n band die het live veel beter doet dan op album - het kan ook niet makkelijk zijn deze hoeveelheid aan lagen op album goed in elkaar te mixen.
Pacemaker
De jonge band Pacemaker uit Eindhoven volgt de avond op. Verassend, want ik zou deze band eerder in het modern-metal hoekje gooien en vind ze qua muziek wel erg ver afstaan van de andere twee bands. Sowieso heeft de zaal last van wat vaak de 'Dutch Disease' wordt genoemd; mensen luisteren, maar veel verder dan het op en neer gaan van een hoofd gaat het eigenlijk niet. Jammer, want Pacemaker zet met enorm veel energie een strakke show neer, waar alles klopt. Van de meegebrachte lampen, de dubbele vocalen en het feit dat de vocaliste niet alleen blijkt te kunnen zingen, maar ook goed te grunten. Nu-metal invloeden, een vleugje rock, en hele, hele sterke vocalen. Dit is een band die nagedacht heeft over hoe ze zichzelf willen neerzetten, en dat is terug te zien in de foto's - het plaatje klopt. Ze staan alleen voor het verkeerde publiek, want hoewel ik enthousiast wil gaan springen en pitten, kom ik ook niet verder dan headbangen want de rest van de zaal staat stil. Volgende keer graag op een ander feestje Pacemaker, dan doe ik graag mee! De band heeft in November vorig jaar hun debuut EP In Dirt Ambition Dies gereleased - check die vooral als je wil weten waarom ik niet stil kon blijven staan.
Maanvlinder
Dan de beurt aan de hoofdact van de avond, en duidelijk de band waar de meeste mensen voor zijn gekomen. Zoals gezegd is Maanvlinder uitgegroeid van een studioproject met impressive singles (die het ook goed doen op de streaming diensten) tot een live band met grote ambities. Dat stralen ze ook uit. Waar het voor een band nog best spannend kan zijn om een eerste live optreden te geven, lijkt daar bij Maanvlinder weinig sprake van. Behalve het feit dat de microfoon het even niet doet voor de eerste lijnen van Kleine Scherven, staat de band direct als een huis. Zelfverzekerd kijken de muzikanten de zaal in, en er valt geen foutje te ontdekken. En sterker nog, live blijken er toevoegingen mogelijk die op de opnames nog niet naar voren kwamen. Zo is het einde van Geen Tijd live een nog grotere chaos - op een goede manier, waarbij de drummer er duidelijk zin in heeft en los gaat. Het verschil zit m waarschijnlijk dat de singles van Maanvlinder als studio project zijn opgenomen, en de energie van live-muzikanten op een podium missen. En daarbij, waarschijnlijk (maar zo goed is mijn oor niet) is er gebruik gemaakt van geprogrammeerde drums - en hoewel dat prima klinkt voor een opname, mis je toch altijd die extra laag, die dynamiek die een echte drummer toevoegt. De band op het podium is goed op elkaar ingespeeld, en zet niet alleen een technische goeie show neer, maar ook heel leuk om naar te kijken. Er is veel interactie met elkaar en met het publiek, en het voelt alsof we naar bijvoorbeeld een Autumn aan het kijken zijn, en misschien durf ik zelfs voorzichtig de vergelijking met Epica te maken - alhoewel Maanvlinder toch wel net in een ander straatje zit.
De wat hardere tracks zoals Marionet hebben de meeste baat bij de live-uitvoering, maar ook de powerballad Je Eigen Koers is live nog krachtiger. En ook de balans is beter - ik weet nog dat ik bij de release van Uit het Niets schreef dat ik vooral afgeleid werd door het volume van het synth riffje in de intro en dat ik die track daarom wat minder waardeerde, want jammer was, want die track is qua tekst juist heel krachtig. Maar hier op het podium met een goede geluidsman klopt het hele plaatje, en ik kan dan ook niet wachten tot Maanvlinder een debuut album uitbrengt waarop alles gewoon is ingespeeld en goed afgewerkt - dan komt deze band veel meer tot z'n recht, en zou het mij niet verbazen als zij snel doorstromen naar de grotere podia. Dat ze dat makkelijk aankunnen hebben ze deze avond zeker bewezen!
