Review door: Jelle
Als een debut-album al zo veelbelovend is smaakt de toekomst naar meer. Met "Hibernation of Death" brengt Treacher een van de meer intellectuele en soms emotionele kanten van death metal naar de voorgrond zonder daarvoor ruigheid te hoeven hebben opgegeven. In dit compacte plaatje van om en nabij een halfuur wordt je aandacht constant aangetrokken door een continu stuwende sonische bulldozer. Als ze zo blijven bulldozen vinden ze snel een weg naar de mainstages.
FFO: At The Gates, Mors Principium Est, (Old School) In Flames
Haagse Heavy:
De band is gevormd in de laatste periode van de welbekende covid-pandemie in de dieptes van Den Haag. Met jarenlange ervaring van de oud-leden van o.a. Acrid & Dementia heb je een pakket dat de extreme genres als geen ander samen kunnen brengen. Ze hebben al shows gespeeld in het welbekende PAARD, evenals het Haags Pop Centrum & Radio Live Oranje waar ze voor een geselecteerd zaalpubliek van slechts 40 man live op de radio gingen.
Met: Rob aan 't Goor op de brul (vocals) Marc Faber op de snaren (gitaar) Claus Toet op de andere snaren (bas en gitaar) Donovan Knetemann op het machinegeweer (drums)
Poëtische Melodische Herrie:
Het album opent met een fatsige muur aan ritmische chugs en je vraagt je gelijk af wat de band verder in petto heeft. De hardships van die coronaperiode hoor je direct terug in de plaat; rauw en kil, toch strak en vol. Je hoort naast de MDM (Melodic Death Metal) basis ook duidelijk invloeden vanuit de thrash, OSDM (Old School Death Metal) & black metal. Dat is met hun ervaring ook niet gek; na jaren in overeenkomende velden is dit een perfecte synergie. Lyrisch gezien vormen zich mooie poetische stukken met een nihilistische aard die de grooves van de muziek sterk aanvullen.
Het album zelf pusht de limieten van wat we kennen zonder dat het van bekend terrein afdwaalt. Het is een equilibrium van de eerder genoemde subgenres waar elk daarvan harmonisch co-existeerd met elkaar. Het zijn geen meezingertjes, maar dat heeft mij persoonlijk juist de voorkeur; ik hoef geen commercieel gejammer en daar hoef ik me hier duidelijk niet druk om te maken. Over de koers van alle 7 nummers lijkt rauwheid op de eerste plek te staan. Energie waarvan je aan het tipje van je stoel blijft hangen of misschien een eenmans circle pit begint in de woonkamer. (Ik raad niet aan deze plaat op de werkvloer te beluisteren voordat je je collega’s eruit mosht)
Favoriet: Disease In Human Form
Persoonlijke shoutout: Goeie songstructuur, unieke mix (op een goeie manier), HEERLIJKE snare
Ze hebben nog geen shows gepland voor komende tijd maar dat is des te meer reden om de socials te volgen:
