Op 4 april bracht ik een bezoek aan de Musykfabryk in Heereveen voor Verdoomd Nacht. Het was mijn eerste bezoek aan de Muziekfabriek in Heerenveen, dus ik wist niet precies wat ik van de locatie kon verwachten. De Musykfabryk laat zich het best omschrijven als een robuuste, "uit de kluiten gewassen blokhut" op een industrieterrein. Een soort combinatie van een café en een oefenruimte is sinds een tijdje ook live-metal aan het programmeren.
Deze specifieke doomavond werd georganiseerd door de band Prophets of Thwaites. Zij hadden drie bevriende bands uitgenodigd om de line-up te completeren. Hoewel de gemene deler deze avond duidelijk "doom" was, werd er breed geprogrammeerd; van de kunstzinnige performance van Hidden Since the Foundation of the World tot de progressieve post-metal van Blossom & Wither, die wellicht het verst van het klassieke genre afstond.
Hidden Since the Foundation of the World
De avond werd afgetrapt door Hidden Since the Foundation of the World. Hoewel deze band uit Amsterdam bij mij om de hoek woont, moest ik blijkbaar het halve land doorreizen om ze eindelijk live te zien. Wat ze neerzetten is in de basis doom metal, maar dan in een kunstzinnig jasje; het is bijna een vorm van performance art. De band maakt gebruik van een bijzonder arsenaal aan instrumenten en technieken, zoals een megafoon, een viool vol effecten en een flinke dosis feedback. Behalve de drums zijn alle instrumenten uitgerust met een looper. Hoewel er een backing track meeloopt, wordt het overgrote deel van de muziek live opgebouwd, wat bijzonder is.
De discografie van de band is nog bescheiden en bewust niet op Spotify te vinden; zoals veel underground bands wijken zij uit naar Bandcamp uit onvrede met het beleid van de streaming giant. Tijdens de set herkende ik in ieder geval de track "Bad Winter", maar het merendeel van de muziek was een verrassing. De band blinkt uit in het creëren van een ijzingwekkende, bijna "eerie" sfeer die wisselt tussen bombastische passages en breekbare momenten. Vooral de frontvrouw maakt indruk: haar intense gezichtsuitdrukkingen schieten van het ene uiterste naar het andere, waardoor het bijna lijkt alsof het publiek getuige is van een emotionele breakdown. Een intrigerende band die je absoluut live moet ervaren.
Prophets of Thwaites
Vervolgens was het de beurt aan Prophets of Thwaites, een interessante mix van doom, shoegaze, groove en stoner. De band bracht onlangs hun EP Vulnerant Omnes, Ultima Necat uit. Hoewel de plaat op zichzelf al erg boeiend is, komt hun geluid live pas écht volledig tot zijn recht. Dat bleek ook uit de publieke belangstelling: de zaal stroomde vol, mede omdat de band een thuiswedstrijd speelde in Heerenveen.
De sound neigt sterk naar stoner en psychedelica, wat wordt versterkt door de bijna sci-fi-achtige backing tracks. Het arsenaal aan effectpedalen op het podium—onder andere bij zangeres en gitariste Esma—onderstreept hun gelaagde aanpak. Hoewel de vocalen in de eerste twee nummers vrij ver achterin de mix stonden, paste dit wel bij de atmosferische beleving van de show. Bij het titelnummer van de EP viel alles echter perfect op zijn plek. Een speciaal compliment gaat naar de drummer: met zijn onverwachte accenten op de toms gaf hij de muziek een progressieve diepgang en trok hij het geheel naar een zwaarder niveau.
Blossom & Wither
Tijd voor Blossom & Wither. Ik heb deze band twee jaar geleden op Frisian Metal Night gezien, en dat optreden smaakte naar meer. Ik was dus blij dat ze hier vanavond ook op het programma stonden. Ik ben en blijf toch wel een proghead. De muziek laat zich omschrijven als instrumentale, progressieve post-metal met duidelijke doom-invloeden, al dekt die laatste term de lading niet volledig. De kracht van de band ligt namelijk in het opzoeken van uitersten. Ze openden hun set met een loodzwaar nummer vol groovy riffs en complexe polyritmes. Het gebrek aan een vocalist is geen probleem; de interactie en de intense podiumpresentatie van de bassist vullen die leegte volledig op.
Wat me bijbleef van eerdere optredens was vooral het technische en diverse karakter van hun composities, maar gisteren voelde het geheel een stuk zwaarder aan. Hoewel de setlist grotendeels gebaseerd lijkt op hun vorig jaar verschenen album Nevermore, heb ik het vermoeden dat we ook nieuw materiaal hoorden. De bassist verruilde zijn bas bij vlagen voor een Novation-synthesizer, wat een extra atmosferische laag aan het geluid toevoegde. Ondanks dat de band als trio opereert en gebruikmaakt van backing tracks voor de ontbrekende gitaarpartijen, komt de absolute wall of sound die de band neerzet goed binnen.
OLTAS
Tot slot de afsluiter van de avond: OLTAS. Ik heb deze orthodoxe doomband uit het noorden al vaker gezien, voor het laatst op het hoofdpodium van Frisian Metal Night. Eigenlijk is deze band inmiddels te groot voor het kleine podium van vanavond.
Ik had met de band te doen; door technische mankementen en een uitgelopen planning begon de set pas vlak voor half één, terwijl ze eigenlijk om kwart voor twaalf gepland stonden. Omdat ik nog anderhalf uur naar huis moest rijden, heb ik helaas alleen de eerste twee nummers meegekregen. Gelukkig zat daar wel mijn favoriet van hun debuutplaat bij: "Six Million Voices", een indrukwekkend nummer over de Holocaust.
Hoewel de band met de nieuwe line-up (inclusief de geweldige drumster Willemijn) gisteren ook nieuw werk presenteerde, heb ik dat door de vertraging moeten missen. Hopelijk komt die nieuwe muziek dit jaar nog uit!
